ΠΡΟΤΥΠΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΡΕΦΩΝ ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ - ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

Ελένη ριζούλη
Κοραή 29-33, Κάτω Ηλιούπολη

ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΟΝΙΟΣ

https://tom-tom.gr/wp-content/uploads/2014/04/advices_for_parents.jpgΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΟΝΙΟΣ

Μετά από  είκοσι χρόνια συνεχούς επαφής με το χώρο της προσχολικής αγωγής,νιώσαμε την  ανάγκη  να φωτίσουμε  μια  αθέατη   πλευρά της προβληματικής του γονέα που ίσως είναι και η πιο ουσιώδης για την ανάπτυξη του παιδιού.

Ο τίτλος του άρθρου ίσως είναι λίγο παραπλανητικός.

Ίσως μας οδηγήσει σε σκέψεις που αφορούν τις καθημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γονείς για να ανταπεξέλθουν  στα πρακτικά ζητήματα  της καθημερινότητας,

οι  οποίες  δεν αφήνουν  κανέναν αδιάφορο για τις δυσκολίες  της.

ΝΑΙ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΥ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΕΣ……..ΘΕΛΕΙ ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΕΣ ΨΥΧΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙΣ  ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ !!!!!!

Όμως θα ήταν πολύ απλοϊκό να σταθούμε σε αυτό το επίπεδο, γιατί αφορά την  προσωπική δέσμευση της   αυτοσυντήρησης της οικογένειας.

Η προβληματική μας, αφορά την ουσία του ορισμού  << γονιός >>.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΓΟΝΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ¨;

Κάποιοι, ίσως προσεγγίσουν  την έννοια  μέσα από το πρίσμα   γνωστικής ,  υπαρξιστικής, γλωσσολογικής, ψυχαναλυτικής,  βιολογικής  και κάθε  ερμηνείας που μέχρι τις μέρες μας χρησιμοποιείται.

Χάνεται,  όμως,  ο σκοπός και η ουσία μέσα στη φιλολογία της ερμηνείας, όσο και στην  πίεση  της καθημερινότητας.

Αυτό το άρθρο γράφτηκε, μέσα από την εμπειρική μας προσέγγιση και   σαν το επιστέγασμα της  χρόνιας επαφής με τους γονείς που καθημερινά ψάχνουν να βρουν απαντήσεις για τον προσανατολισμό  της  διαπαιδαγώγησης των παιδιών τους. Χαμένοι  μέσα στο λαβύρινθο  σύγχρονων  τάσεων, σε ένα πιεστικό γίγνεσθαι  μίμησης, καταναλωτισμού,  μπερδεμένων  αξιών,  προσπαθούν να δώσουν απαντήσεις και να εφαρμόσουν πρακτικές που δεν ξέρουμε κατά πόσο είναι χρήσιμες  για το μέλλον κάθε παιδιού.

ΑΡΑΓΕ   ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΜΟΥ ΣΑΝ ΓΟΝΙΟΣ;

ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ;

Εκεί αρχίζει ο αγώνας.  Επιδιδόμαστε  σε έναν ατελείωτο κυνηγητό ικανοποίησης  αναγκών  και επιθυμιών,  σε ένα μπέρδεμα μεταξύ  αγάπης και υπερπροστασίας, ανεξαρτησίας και αδιαφορίας,  επιβράβευσης  και επαίνου. Οι φοβίες   και τα στερεότυπά  μας    έγιναν τα όνειρα και τα θέλω των παιδιών μας.

Γι αυτό, θα  ήταν  βοηθητικό,  ίσως , να προσανατολιστούμε στα εξής¨

  • Τι άτομο θέλουμε να διαμορφώσουμε ;/Με τι χαρακτήρα και προσωπικότητα;
  • Ποιες άμυνες  θα  το  βοηθήσουν  να γίνει ολοκληρωμένο και ανεξάρτητο στη ζωή του ;
  • Ποιος ο   προσανατολισμός  στην κοινωνία  ως  ενεργός πολίτης;
  • Ποια  η στάση μου ως γονιού σαν μοντέλο ανθρώπου-πολίτη;

Θέλει  ψυχραιμία και  συνειδητοποίηση   να μπορέσει ο γονιός να οριοθετήσει τις επιθυμίες από τις ανάγκες του παιδιού, να αποστασιοποιηθεί  για  να  διακρίνει τις αδυναμίες και τις δυνατότητές του,  να το αφήσει να πάρει πρωτοβουλίες, να ονειρευτεί και να δημιουργήσει για τον εαυτό του.

Ίσως χρειαστεί να επαναπροσδιορίσουμε την έννοια της αγάπης  στην ουσία της.

Αγάπη είναι η υπερπροστασία και η υπερκάλυψη;

Πώς μπορούμε να ικανοποιούμε κάθε επιθυμία του όταν δεν την έχει ανάγκη;

Πώς μπορούμε   να νομίζουμε πως αγαπάμε το παιδί μας   όταν συνεχώς  δικαιολογούμε, και καλύπτουμε   τον αυριανό <<δίκαιο>> πολίτη;

Πώς μπορεί ένα παιδί να αγαπήσει το διάβασμα,  να κλείσει την τηλεόραση ή να απομακρυνθεί από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή όταν εμείς  οι μεγάλοι  δεν το εφαρμόζουμε;

Γι αυτό  και  οι μεγαλύτερες  συγκρούσεις  μέσα σε μια οικογένεια γίνονται μεταξύ υπερβατικής σκέψης και πραγματικότητας. Μια μάχη που μεταφέρεται και στο μεγάλωμα του παιδιού.

Πόσες φορές η αιτία της σύγκρουσης είναι  η διχογνωμία των δύο γονιών για το διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης καταστάσεων. Ή  πόσες φορές γονείς δεν ξέρουν  πώς να αντιμετωπίσουν  καταστάσεις που προέρχονται από το σύγχρονο τρόπο ζωής  και τα νέα κοινωνικοοικονομικά φαινόμενα αλλά και το σύγχρονο  τρόπο εκπαίδευσης.

Σήμερα   νομίζουμε  πως αυτή τη  μάχη ,ως γονείς , δεν θα πρέπει να τη δίνουμε με  πειραματισμούς  και  εσωστρέφεια, χωρίς να μοιραζόμαστε τους προβληματισμούς μας  με ειδικούς.                                    Να εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας σε χώρους με κουλτούρα αγωγής  και εκπαίδευσης   που μπορούν να μας βοηθήσουν να δώσουμε τις βάσεις για μια υγιή προσωπικότητα στο παιδί μας.

 

Με εκτίμηση

ΕΛΕΝΗ   ΡΙΖΟΥΛΗ 

ΙΔΙΟΚΤΗΤΡΙΑ  ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ – ΝΗΠΕΙΑΓΩΓΙΟΥ  “ΤΟΜ – ΤΟΜ”

ΖΩΗ  ΜΕΡΤΣΙΩΤΑΚΗ  -    ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ

— Ελένη Ριζούλη

No comments yet.